Wodę do kąpieli kwasowęglowej uzyskuje się dzięki użyciu specjalnego urządzenia, zwanego saturatorem. W saturatorze woda z sieci wodociągowej zostaje nasycona pod ciśnieniem bezwodnikiem kwasu węglowego. Kąpiel przygotowuje się w ten sposób, że do wanny napełnionej do połowy wodą o temperaturze 60°C dolewa się z saturatora wody nasyconej bezwodnikiem kwasu węglowego w takiej ilości, aby woda kąpielowa osiągnęła temperaturę od 32 do 34C.

Zawarty w wodzie bezwodnik kwasu węglowego wydziela się na skórze w postaci pęcherzyków gazu i wywołuje w niej wiele zmian, spośród których najważniejszą jest rozszerzenie naczyń włosowatych, tętniczych i żylnych. Zachodzi ono pod wpływem wydzielonych w skórze histaminy oraz acetylocholiny. W następstwie tego dochodzi do obniżenia ciśnienia krwi, zarówno normalnego, jak i podwyższonego chorobowo, oraz zwolnienia akcji serca. Godny podkreślenia jest fakt, że rozszerzenie naczyń krwionośnych zachodzi w kąpieli kwasowęglowej bez udziału czynnika cieplnego i występuje w wodzie chłodnej o temperaturze 32 0C.

Temperatura wody używanej do kąpieli kwasowęglowej waha się od 30 do 32-34°C. Czas kąpieli wynosi od 6 do 12 minut i zależy od stanu ogólnego chorego. Kąpiele kwasowęglowe można również wykonywać w ten sposób, że czas kąpieli stopniowo wydłuża się, a temperaturę wody obniża. Pełny cykl leczenia obejmuje 12-15 kąpieli.

Wskazania: wady serca w okresie wyrównanego krążenia, niewydolność krążenia nieznacznego stopnia, stany po przebytym zapaleniu mięśnia sercowego różnego pochodzenia, zwyrodnienie mięśnia sercowego, otyłość.